<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>xerop &#187; letras</title>
	<atom:link href="http://www.xerop.com/blog/tag/letras/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.xerop.com/blog</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Wed, 08 Feb 2012 22:17:50 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3.1</generator>
		<item>
		<title>Sabina (II), los hoteles</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2011/12/18/sabina-ii-los-hoteles/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2011/12/18/sabina-ii-los-hoteles/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 18 Dec 2011 20:59:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[guias]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>
		<category><![CDATA[sabina]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/?p=1439</guid>
		<description><![CDATA[A mediados de los 80 JoaquÃ­n Sabina ya ha dejado los trenes, sÃ­mbolo de la clandestinidad. Lleva ya en EspaÃ±a un tiempo, ha colocado su nombre en el mercado discogrÃ¡fico, se ha casado (un matrimonio casi por papeles, pero que &#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2011/12/18/sabina-ii-los-hoteles/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><img src="http://www.xerop.com/blog/wp-content/uploads/2011/12/sabina-1990.jpg" alt="" title="Sabina en 1990- Foto de www.joaquinsabina.net" width="640" height="304" class="alignnone size-full wp-image-1441" /></p>
	<p>A mediados de los 80 <strong>JoaquÃ­n Sabina ya ha dejado los trenes</strong>, sÃ­mbolo de la clandestinidad. Lleva ya en EspaÃ±a un tiempo, ha colocado su nombre en el mercado discogrÃ¡fico, se ha casado (un matrimonio casi por papeles, pero que nos dejÃ³, por lo menos, <a href="http://www.xerop.com/blog/2011/12/03/sabina-i-los-trenes/">Caballo de cartÃ³n</a>) y estÃ¡ a punto de dar el gran salto, un salto llamado <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Joaqu%C3%ADn_Sabina_y_Viceversa_en_directo" target="_blank">JoaquÃ­n Sabina y Viceversa en directo</a>, disco grabado en el teatro Salamanca de Madrid los dÃ­as 14 y 15 de febrero de 1986, con 37 aÃ±itos reciÃ©n cumplidos. Este trabajo es el primer gran Ã©xito comercial de Sabina y el pistoletazo de salida a un fin de dÃ©cada <strong>mÃ¡gico</strong>.</p>
	<p><span id="more-1439"></span></p>
	<p>El concierto no tiene hoy mucho mÃ¡s peso que el de la historia: recupera los temas mÃ¡s sonados del cantante y aÃ±ade algunos pocos, como el <a href="http://www.youtube.com/watch?v=FXDjUhtWc48" target="_blank">Hay mujeres</a> (cantado con Ricardo Solfa -seudÃ³nimo de Jaume Sisa- y que luego aparecerÃ­a -mejorada- como <a href="http://www.youtube.com/watch?v=iH2cSFciLjk" target="_blank">Mujeres fatal</a> en <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Esta_boca_es_m%C3%ADa_(%C3%A1lbum)" target="_blank">Esta boca es mÃ­a</a>), el polÃ©mico <a href="http://www.youtube.com/watch?v=Fpo-vAE5Owc" target="_blank">Cuervo ingenuo</a> de Javier Krahe o el mÃ­tico <a href="http://www.youtube.com/watch?v=c-BBCj6g7Uo" target="_blank">Pongamos que hablo de JoaquÃ­n</a> de Aute&#8230;</p>
	<div class="lyrics">
Degenerado y mujeriego,<br />
con cierto aire de faquir,<br />
anda arrastrando su esqueleto<br />
por las entraÃ±as de Madrid.
</div>
	<p>De su banda de entonces, <em>Viceversa</em>, que pronto abandonarÃ­a, JoaquÃ­n sacÃ³ un diamante en bruto: <strong>Pancho Varona</strong>, <em>Panchito</em>. Su mano derecha, su <em>hermano</em>, un hombre clave en su trayectoria a todos los niveles y que ha firmado muchas de las mejores canciones de Sabina, empezando por algunas de <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Hotel,_dulce_hotel" target="_blank">Hotel, dulce hotel</a>. Es el siguiente disco de la lista y trae bajo el brazo la que probablemente es <strong>la primera gran canciÃ³n de amor sabiniana</strong>: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=evQpXYDrhSE" target="_blank">AsÃ­ estoy yo sin ti</a>. En anteriores discos tenÃ­amos <em>Caballo de cartÃ³n</em>, <em>Rebajas de enero</em> y <em>QuÃ©date a dormir</em>, todas dedicadas a chicas, pero ninguna de ellas es precisamente romÃ¡ntica; y que conste en acta que <strong><em>Rebajas de enero</em> me parece una letra maravillosa</strong> que suscribo de arriba a abajo&#8230; pero no, no es una canciÃ³n de amor. <strong><em>AsÃ­ estoy yo sin ti</em> sÃ­</strong>. Y ademÃ¡s bebe de ese manantial que solo <em>el Joaqui</em> sabe donde estÃ¡: <strong>la enumeraciÃ³n mÃ¡gica</strong>. Muchas de las letras del andaluz son de ese estilo, frases encadenadas sin mucho verbo, con mucha figura literaria (comparaciones, metÃ¡foras, etc.) y de una claridad demoledora. Como ejemplo, unas cuantas extraÃ­das de la letra de <a href="http://www.youtube.com/watch?v=H-0kmY7M5oQ" target="_blank">AsÃ­ estoy yo sin ti</a>: vencido como un viejo que pierde al tute, inquieto como un pÃ¡rroco en un burdel, solo como un poeta en el aeropuerto, inÃºtil como un sello por triplicado, macabro como el vientre de los misiles&#8230;</p>
	<p>Aun siendo una canciÃ³n de amor, o sobre el amor, <em>AsÃ­ estoy yo sin ti</em> habla mÃ¡s de la cruz que de la cara. Lo cual no es de extraÃ±ar porque Sabina siempre ha sido mÃ¡s propenso a escribirle al desamor que al amor. Hay pocas canciones <em>felices</em> de Sabina, quizÃ¡ <em>Ahora que&#8230;</em> y un par mÃ¡s; se cuentan seguro con los dedos de la mano. La gran mayorÃ­a, el resto, van en dos direcciones: el pasado y lo fugaz. Y en el mismo <strong>Hotel, dulce hotel</strong> conviven ejemplos de ambas. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=UMLdrrNNL7w" target="_blank">Que se llama soledad</a> es un canto al abandono, al desamor, <strong>al desasosiego de perder a esa persona</strong>.</p>
	<div class="lyrics">
Algunas madrugadas me desvelo<br />
y ando como un gato en celo<br />
patrullando la ciudad,<br />
en busca de una gatita<br />
a esa hora maldita<br />
en que los bares a punto estÃ¡n de cerrar,<br />
cuando el alma necesita<br />
un cuerpo que acariciar.</p>
	<p>(&#8230;)</p>
	<p>Algunas veces busco un adjetivo<br />
inspirado y posesivo<br />
que te araÃ±e el corazÃ³n.<br />
Luego arrojo mi mensaje,<br />
se lo lleva de equipaje<br />
una botella al mar de tu incomprensiÃ³n.</p>
	<p>(&#8230;)</p>
	<p>O duermo y dejo la puerta<br />
de mi habitaciÃ³n abierta<br />
por si acaso se te ocurre regresar;<br />
mÃ¡s raro fue aquel verano<br />
que no parÃ³ de nevar&#8230;</p>
	<p>Y algunas veces suelo recostar<br />
mi cabeza en el hombro de la luna<br />
y le hablo de esa amante inoportuna<br />
que se llama soledad.
</div>
	<p>Lo fugaz es <a href="http://www.youtube.com/watch?v=_08IZ8Mg05g" target="_blank">Amores eternos</a>, el tipo de canciÃ³n <strong>en que el fondo deprime pero la forma conquista</strong>. Hay decenas de canciones de Sabina asÃ­, en las que la puesta en escena (mÃºsica pero sobre todo letras) adornan un mensaje sombrÃ­o. En <em>Amores eternos</em>, ademÃ¡s, descubrimos tambiÃ©n que Sabina suscribe al 101% aquello de que el amor es eterno&#8230; <strong>mientras dura</strong>.</p>
	<div class="lyrics">
Antes que la carcoma de la vida cotidiana<br />
acabara durmiendo en nuestra cama,<br />
pagana y arbitraria como un lunes sin clase,<br />
se fue de madrugada, no quiso ser de nadie.<br />
Le di mis noches y mi pan, mi angustia, mi risa,<br />
a cambio de sus besos y su prisa.<br />
Con ella descubrÃ­ que hay amores eternos<br />
que duran lo que dura un corto invierno.
</div>
	<p><strong>Hotel, dulce hotel</strong> contiene otro de los himnos de los conciertos <em>sabineros</em>: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=mTi1eD7Qt4s" target="_blank">Pacto entre caballeros</a>. Una historia canalla, a caballo entre la realidad y la ficciÃ³n, plagada de lenguaje callejero, calavera, deslenguada, perfectamente narrada en la mezcla de voces y coronada con el famoso <em>mucha, mucha policÃ­a</em> que en las voces del pÃºblico se suele cambiar ligeramente. Las <strong>historias urbanas narradas en tono casi de crÃ³nica de sucesos</strong>, otro gÃ©nero marca de la casa de Sabina, que ya existÃ­a, por ejemplo, en <a href="http://www.xerop.com/blog/2011/12/03/sabina-i-los-trenes/">Ciudadano cero</a>, pero que con <em>Pacto entre caballeros</em> se licencia, y que tendrÃ¡ continuidad en el futuro: desde el <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ipap7Q7D5wE" target="_blank">Medias negras</a> original (la versiÃ³n del directo, aÃ±os despuÃ©s, le da otra dimensiÃ³n), pasando por el sorprendente <em>No sopor&#8230;, no sopor&#8230;</em> y desembocando en <em>El caso de la rubia platino</em>, que ademÃ¡s lleva un plus de cine negro en la sangre.</p>
	<p>TambiÃ©n hay crÃ³nica urbana en el prÃ³ximo disco, <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/El_hombre_del_traje_gris_(%C3%A1lbum)" target="_blank">El hombre del traje gris</a>, publicado al aÃ±o siguiente y que supone otro salto para la carrera de Sabina. <strong>De las doce canciones que contiene, al menos la mitad son magnÃ­ficas</strong>. Un disco sobresaliente; quizÃ¡ el motivo sea precisamente que Sabina se mueve como pez en el agua en los terrenos de la tristeza y la melancolÃ­a, y <strong>El hombre del traje gris</strong> es, desde el tÃ­tulo y la portada hasta la Ãºltima de sus letras, un disco <strong>triste y melancÃ³lico</strong>. Tiene finales amargos (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=b0yzoF1X6aU" target="_blank">Eva tomando el sol</a>), perdedores (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=_ZVPUXeEZhM" target="_blank">Besos en la frente</a>), gritos al vacÃ­o (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=Iyf_d94nDy8" target="_blank">Â¿QuiÃ©n me ha robado el mes de abril?</a>), nostalgia (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=mf29D5WupH8" target="_blank">Una de romanos</a>), amores a medias (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=HGenWRIBrQ4" target="_blank">Juegos de azar</a>), crudas realidades (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=CUO6At4sGa0" target="_blank">Locos de atar</a>), mÃ¡s perdedores (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=-Lbc2Hgz1vQ" target="_blank">Â¡Al ladrÃ³n, al ladrÃ³n!</a>), mÃ¡s nostalgia (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=aJ9ClRuxa-I" target="_blank">Cuando aprieta el frÃ­o</a>), mÃ¡s crudas realidades (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=M48MxSWkPhI" target="_blank">Los perros del amanecer</a>)&#8230; Solo <a href="http://www.youtube.com/watch?v=KbiWiHxL_3g" target="_blank">Nacidos para perder</a> tiene un puntito de triunfo, mientras que <a href="http://www.youtube.com/watch?v=n9O6etaLa_I" target="_blank">Peligro de incendio</a> y el <a href="http://www.youtube.com/watch?v=gmE2qJR-Xr8" target="_blank">Rap del optimista</a> cumplen con la cuota divertida y amable. Es, por cierto, el primer disco en que participa <strong>Antonio GarcÃ­a de Diego</strong>, la tercera pata de la fructÃ­fera sociedad Sabina-Varona-De Diego.</p>
	<p><em>Eva tomando el sol</em>, que abre fuego, es una preciosa historia de amor en la que la sociedad mete baza. No es la Ãºnica canciÃ³n en que Sabina tira del mito de Eva y AdÃ¡n, y me encanta la incorrecciÃ³n polÃ­tica que destila. Y el <strong>maravilloso estribillo</strong>:</p>
	<div class="lyrics">
Todo empezÃ³ cuando aquella serpiente<br />
me trajo una manzana y dijo: &#8220;Prueba&#8221;.<br />
Yo me llamaba AdÃ¡n, seguramente<br />
tÃº te llamabas Eva.</p>
	<p>(&#8230;)</p>
	<p>A Eva le gustaba estar morena<br />
y se tumbaba cada tarde al sol,<br />
nadie vio nunca una sirena<br />
tan desnuda en un balcÃ³n.</p>
	<p>Pronto en cada ventana hubo un marido<br />
a la hora en que montaba<br />
el show mi chica,<br />
aunque la tele diera en diferido<br />
el Real Madrid-Benfica.</p>
	<p>Un dÃ­a, la vÃ­bora del entresuelo<br />
en trance a su consorte sorprendiÃ³,<br />
formÃ³ un revuelo y telefoneÃ³<br />
al cero noventa y dos.</p>
	<p>Y como no tenÃ­amos apellidos,<br />
ni hojas de parra, ni un tÃ­o concejal,<br />
ni mÃ¡s Dios que Cupido<br />
no sirviÃ³ de nada protestar.</p>
	<p>(&#8230;)</p>
	<p>Hoy Eva vende en un supermercado<br />
manzanas del pecado original,<br />
yo canto en la calle Preciados<br />
todos me llaman AdÃ¡n.</p>
	<p>Eva tomando el sol,<br />
bendito descontrol;<br />
besos, cebolla y pan&#8230;<br />
Â¿quÃ© mÃ¡s quieres AdÃ¡n?
</div>
	<p>El disco sigue con la desapercibida <em>Besos en la frente</em>, actualizaciÃ³n urbana de la fÃ¡bula del patito feo <strong>mezclada de rebote con retazos de realidad</strong>: Sabina muchas veces ha huido del <em>glamour</em> para refugiarse en unos brazos mÃ¡s terrenales.</p>
	<div class="lyrics">
Nadie sabe cÃ³mo le queman en la boca<br />
tantos besos que no ha dado,<br />
tiene el corazÃ³n tan de par en par y tan oxidado.</p>
	<p>(&#8230;)</p>
	<p>Las mÃ¡s explosivas damas<br />
me dejaban en la cama<br />
congelado:<br />
&#8220;Ten cuidado al desnudarme,<br />
no vayas a estropearme<br />
mi peinado&#8221;.</p>
	<p>Lola sÃ­ que lo ha comprendido, por caminos<br />
escondidos ha buscado<br />
el agua que mana del oscuro manantial del pecado.<br />
Y aunque me ha dejado marcado como un mapa<br />
de araÃ±azos en la espalda<br />
nunca hallÃ© tanto calor como bajo su falda&#8230;
</div>
	<p>La estrella de <strong>El hombre del traje gris</strong> es, no hay duda, <em>Â¿QuiÃ©n me ha robado el mes de abril?</em>. El propio tÃ­tulo ya es <strong>pura poesÃ­a</strong>, y el resto de la letra va de la mano. <strong>Sabina escribe para todos, porque todos hemos perdido alguna vez el mes de abril</strong>: para el hombre del traje gris, para la chica de BUP, para su propia madre. </p>
	<div class="lyrics">
&#8230;y, cuando en la pizarra<br />
pasa lista en profe de latÃ­n,<br />
lÃ¡grimas de desamor<br />
ruedan por la pÃ¡gina de un bloc,<br />
y en Ã©l escribe:<br />
&#8220;Â¿QuiÃ©n me ha robado el mes de abril?&#8221;</p>
	<p>(&#8230;)</p>
	<p>&#8230;y cuando exiben esas risas<br />
de <em>instamatic</em> en ParÃ­s,<br />
derrotada en el sillÃ³n,<br />
se marchita viendo Falcon Crest<br />
mi vieja, y piensa:<br />
&#8220;Â¿QuiÃ©n me ha robado el mes de abril?&#8221;
</div>
	<p><em>Una de romanos</em> es una crÃ³nica casi perfecta de una Ã©poca, y digo <em>casi perfecta</em> porque el listÃ³n de <em>De purÃ­sima y oro</em> es inalcanzable. Pero la de los romanos <strong>es una canciÃ³n icÃ³nica para la generaciÃ³n que creciÃ³ besando en los cines</strong> (&#8220;aquel sabor a chocolatina, piel, saliva y sudor&#8221;), y muy certera para los que llegamos mÃ¡s tarde. La Ãºltima grande del disco es quizÃ¡ <em>Cuando aprieta el frÃ­o</em>, <strong>una lÃ¡grima en sÃ­ misma</strong>:</p>
	<div class="lyrics">
Cuando de ella y de mÃ­ queden sÃ³lo estos versos,<br />
los hoteles que un dÃ­a quisimos compartir,<br />
los coches aparcados sobre nuestro recuerdo,<br />
la Glorieta de Atocha donde la conocÃ­,<br />
dile que estoy parado al final de mÃ­ mismo<br />
igual que un aduanero sin nadie a quien multar,<br />
como un autoestopista debajo de la lluvia,<br />
como la menopausia de una mujer fatal.</p>
	<p>Y dile que la echo de menos,<br />
cuando aprieta el frÃ­o,<br />
cuando nada es mÃ­o,<br />
cuando el mundo es sÃ³rdido y ajeno,<br />
que no se te olvide,<br />
es de esas que da<br />
siempre un poco mÃ¡s<br />
que todo y nada piden&#8230;
</div>
	<p><strong>AsÃ­ cierra los 80 Sabina</strong>. Triste y melancÃ³lico, dueÃ±o de su arte, asentadÃ­simo en EspaÃ±a y listo para conquistar las AmÃ©ricas con <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Mentiras_piadosas_(%C3%A1lbum)" target="_blank">Mentiras piadosas</a>, una obra <strong>netamente inferior</strong> que su predecesora pero que contiene un par de joyas&#8230; <strong>y el que probablemente es el mejor verso del andaluz</strong>. Pero eso serÃ¡ otro dÃ­a&#8230;
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2011/12/18/sabina-ii-los-hoteles/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Sabina (I), los trenes</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2011/12/03/sabina-i-los-trenes/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2011/12/03/sabina-i-los-trenes/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 02 Dec 2011 23:01:14 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[guias]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>
		<category><![CDATA[sabina]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/?p=401</guid>
		<description><![CDATA[Cada poco tiempo descubro una canciÃ³n, un grupo, un cantante nuevo que toma al asalto mi cabeza. Los escucho, los machaco, los exprimo, los encumbro&#8230; pero siempre, siempre, acabo volviendo a Sabina. Al Joaqui&#8230; Ya dije que era, para mÃ­, &#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2011/12/03/sabina-i-los-trenes/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><img src="http://www.xerop.com/blog/wp-content/uploads/2011/12/sabina-1986.jpg" alt="" title="Sabina en 1986 - Foto de www.joaquinsabina.net" width="640" height="297" class="alignnone size-full wp-image-1402" /></p>
	<p>Cada poco tiempo descubro una canciÃ³n, un grupo, un cantante nuevo que toma al asalto mi cabeza. Los escucho, los machaco, los exprimo, los encumbro&#8230; pero siempre, siempre, <strong>acabo volviendo a <a href="http://www.jsabina.com">Sabina</a></strong>. Al <em>Joaqui</em>&#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2007/07/14/manolo-garcia/">Ya dije</a> que era, para mÃ­, el mejor narrador vivo en lengua castellana. Sus letras son preciosas y variadas: un mismo disco habla de drogas y vidas soÃ±adas, de fiestas imposibles y de atracos a farmacias. Siempre, eso sÃ­, con el amor como gran tema. Mejor dicho: con las mujeres. QuizÃ¡ por mejor letrista que mÃºsico, a JoaquÃ­n le han faltado siempre melodÃ­as a la altura de sus versos. Me alegro, en parte, porque eso me ha permitido descubrir <em><a href="http://www.xerop.com/blog/tag/calamaro/">calamaros</a></em>, <em><a href="http://www.xerop.com/blog/tag/drexler/">drexlers</a></em> y <em><a href="http://www.xerop.com/blog/tag/manolo/">manolos</a></em>. Aunque, en el fondo, <strong>siempre vuelva a Sabina</strong>&#8230;</p>
	<p><span id="more-401"></span></p>
	<p>Pinceladas de biografÃ­a: <strong>JoaquÃ­n RamÃ³n MartÃ­nez Sabina</strong> naciÃ³ en Ãšbeda, provincia de JaÃ©n, en febrero de 1949. Su padre era policÃ­a y poeta en la sombra, su madre ama de casa. Estudiante en Granada, exiliado en Londres gracias a la generosidad de un tal Mariano Zugasti, que le regalÃ³ su pasaporte, <strong>Sabina es un cantante tardÃ­o</strong>: no es hasta su vuelta a EspaÃ±a y cumplidos los treinta que empieza a darse a conocer. De hecho Ã©l nunca tuvo la intenciÃ³n de ser cantante; como suele decir, <strong>su futuro estaba en un colegio de provincias, dando clases de literatura</strong>. Pero en Londres se le cruzÃ³ la guitarra, imprescindible para sacarse unos <em>pounds</em> con los que sobrevivir, y apenas logrÃ³ ya soltarla. Con la vuelta a EspaÃ±a, y tras una breve etapa en Baleares, se produce otro cruce fundamental: <strong>Madrid</strong>. La ciudad. Su ciudad. En ella, en la coctelera de la movida, JoaquÃ­n se quita el RamÃ³n y el MartÃ­nez para siempre.</p>
	<p>Sus discos de los 80 le colocan en primera fila del panorama espaÃ±ol; con los de los 90 llega el gran salto a LatinoamÃ©rica; a finales del siglo XX se consolida como uno de los mejores artistas en castellano de su generaciÃ³n. <a href="http://hestar.com/ocio/19-dias-500-noches-cumbre-sabina-108893/" target="_blank"><strong>19 dÃ­as y 500 noches</strong> es su cumbre</a>.</p>
	<p>Su primer disco y su primera canciÃ³n son homÃ³nimos: <strong>Inventario</strong>. Sabina siempre reniega de este trabajo. Hay una anÃ©cdota que cuenta cÃ³mo JoaquÃ­n, durante un tiempo, compraba el disco allÃ¡ donde lo encontraba para que Ã©ste no fuera adquirido por nadie; si es cierto o es leyenda&#8230; EstÃ¡ claro, eso sÃ­, que <strong>Inventario</strong> es una obra menor dentro de la discografÃ­a de Sabina, pero aÃºn asÃ­ tiene un par de temas reseÃ±ables. La propia <a href="http://www.youtube.com/watch?v=cuXr3moFPbM" target="_blank">Inventario</a> es una canciÃ³n mÃ¡s que decente, que combina muy bien versos poÃ©ticos (<em>el espacio que ocupas en mi alma, el pasado ladrando como un perro, el amor como un rito en torno al fuego, tu modo de abrigarme el corazÃ³n&#8230;</em>) con otros mÃ¡s directos (<em>el denso olor a semen desbordado, las bragas que olvidaste en el armario&#8230;</em>) Musicalmente no es nada <em>sabiniana</em>, pero en su estructura, en forma de enumeraciÃ³n, sÃ­ se reconoce ya lo que serÃ¡ un recurso habitual del andaluz, como tambiÃ©n lo serÃ¡, y se adivina asimismo en este disco, la combinaciÃ³n de temas serios con otros mÃ¡s ligeros: <em>Tango del quinielista</em>, <em>Mi vecino de arriba</em>&#8230;</p>
	<p><strong>Inventario</strong> es un disco de cuando Sabina no era ni querÃ­a ser Sabina, de cuando lo de ser cantante sonaba a chino. <strong>Malas compaÃ±Ã­as</strong>, grabado sÃ³lo dos aÃ±os despuÃ©s (1980), ya representa un salto de calidad. SÃ³lo hace falta escuchar el tema que abre el Ã¡lbum: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=oJlQJ5wX7hw" target="_blank">Calle MelancolÃ­a</a>&#8230; Ã‰sta es la versiÃ³n de estudio; si tenÃ©is la suerte de presenciar un concierto de Sabina cruzad los dedos para que la interprete, porque <a href="http://www.youtube.com/watch?v=lqv0iBuQIac" target="_blank">el directo es sublime</a>. Triste a mÃ¡s no poder (<em>a un cielo cada vez mÃ¡s lejano y mÃ¡s alto</em>), <strong><em>Calle MelancolÃ­a</em> es tan tremendamente urbana y alienada como el primer Sabina</strong>, el que se replicarÃ¡ una y mil veces (<em>Caballo de cartÃ³n</em>, <em>Pongamos que hablo de Madrid</em>) en temas que hacen de la ciudad un escenario <strong>comÃºn y brutal</strong> a la vez. Es la primera grande de Sabina, una composiciÃ³n que estalla en el estribillo y se cierra con el <strong>nudo en la garganta</strong>:</p>
	<div class="lyrics">
Vivo en el nÃºmero siete, calle MelancolÃ­a,<br />
quiero mudarme hace aÃ±os al barrio de la alegrÃ­a,<br />
pero siempre que lo intento ha salido ya el tranvÃ­a<br />
y en la escalera me siento a silbar mi melodÃ­a.</p>
	<p>(&#8230;)</p>
	<p>Me enfado con las sombras que pueblan los pasillos<br />
y me abrazo a la ausencia que dejas en mi cama.<br />
Trepo por tu recuerdo como una enredadera<br />
que no encuentra ventanas donde agarrarse, soy<br />
esa absurda epidemia que sufren las aceras.<br />
Si quieres encontrarme, ya sabes dÃ³nde estoy.
</div>
	<p>En <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Malas_compa%C3%B1%C3%ADas" target="_blank">Malas compaÃ±Ã­as</a> figura otra de las banderas de Sabina: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=2Hl1Km-dhUk" target="_blank">Pongamos que hablo de Madrid</a>. QuizÃ¡, y con el permiso de la <em>princesa de farmacia</em>, su canciÃ³n mÃ¡s importante hasta el famoso <em>y nos dieron las diez</em>. <em>Pongamos&#8230;</em> fue un himno a la ciudad de acogida de JoaquÃ­n (y de miles y miles de personas). Un nuevo drama urbano, una bofetada donde no se salvan ni los pÃ¡jaros, donde los niÃ±os y las niÃ±as corren mÃ¡s y mÃ¡s rÃ¡pido <strong>en pos de nada</strong>. Una canciÃ³n con mucha historia: trillada, versionada e incluso modificada. Modificada porque JoaquÃ­n acabÃ³ cambiando sus Ãºltimos versos en un intento de declararle <strong>amor eterno</strong> a la ciudad del Manzanares:</p>
	<div class="lyrics">
Cuando la muerte venga a visitarme,<br />
<em>que me lleven al sur donde nacÃ­,<br />
aquÃ­ no queda sitio para nadie,<br />
</em>pongamos que hablo de Madrid</p>
	<p>Cuando la muerte venga a visitarme,<br />
<em>no me despiertes, dÃ©jame dormir<br />
aquÃ­ he vivido, aquÃ­ quiero quedarme<br />
</em>pongamos que hablo de Madrid.
</div>
	<p>Versionada porque lo fue: desde <a href="http://www.youtube.com/watch?v=a7V5rwUOmhs" target="_blank">Antonio Flores</a> hasta <a href="http://www.youtube.com/watch?v=3ySqCbwDzPs" target="_blank">Los Porretas</a>; incluso Aute la aprovechÃ³ para cantarle a Sabina, con su <em>Pongamos que hablo de JoaquÃ­n</em>. Y trillada porque hasta el mismo autor se cansÃ³ de ella y dejÃ³ de cantarla, aunque hay que reconocerle que a cambio nos regalÃ³ <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ir9tlTAk_d4" target="_blank">Yo me bajo en Atocha</a>&#8230;</p>
	<p>El siguiente disco de Sabina no es en solitario, sino fruto de una triple entente con Javier Krahe y Alberto PÃ©rez en aquellas noches locas de <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/La_mandr%C3%A1gora" target="_blank">La MandrÃ¡gora</a>, un local de la Cava Baja, pura Latina. Un disco <strong>sin material inÃ©dito sabiniano</strong>, pero indudablemente divertido de escuchar.</p>
	<p>En 1984 llega <strong>Ruleta rusa</strong>, un disco con menos temas claves que el anterior, pero aÃºn asÃ­ <strong>con alguna estocada mortal</strong>. Es el caso de <a href="http://www.youtube.com/watch?v=nQb77o6Vw3s" target="_blank">Caballo de cartÃ³n</a>, dedicadÃ­sima a su pareja de entonces y exponente de una de las mÃ¡ximas de Sabina: <strong>arriba la noche, abajo el dÃ­a</strong>:</p>
	<div class="lyrics">
Tirso de Molina, Sol, Gran VÃ­a, Tribunal,<br />
Â¿dÃ³nde queda tu oficina para irte a buscar?<br />
Cuando la ciudad pinte sus labios de neÃ³n<br />
subirÃ¡s en mi caballo de cartÃ³n.<br />
Me podrÃ¡n robar tus dÃ­as&#8230; tus noches no.
</div>
	<p>Un aÃ±o mÃ¡s tarde, con <strong>Juez y parte</strong>, Sabina se siente definitivamente dueÃ±o de su mÃºsica (al menos asÃ­ lo reconoce Ã©l). Se puede decir, de alguna manera, que es <em>su primer disco</em>. Y es cierto que, visto con perspectiva, es un pequeÃ±o manual de lo que vendrÃ¡. En este disco estÃ¡n los autorretratos (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=AmC4Bp5WNmc" target="_blank">Whisky sin soda</a> y <a href="http://www.youtube.com/watch?v=bJAUkncRyWk" target="_blank">Cuando era mÃ¡s joven</a>), estÃ¡n las mujeres (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=bXo05gjCsXw" target="_blank">Incompatibilidad de caracteres</a> y <a href="http://www.youtube.com/watch?v=X6DAbjFdCvE" target="_blank">QuÃ©date a dormir</a>), estÃ¡n los antihÃ©roes (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=XliT6Y4SKvE" target="_blank">Ciudadano cero</a> y <a href="http://www.youtube.com/watch?v=FZwUTnYS-1Q" target="_blank">Kung-Fu</a>)&#8230; Hay tambiÃ©n espacio para los pequeÃ±os ajustes de cuentas, con mejor (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=AFThS53kYKo" target="_blank">Balada de Tolito</a>) o peor (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=N25urO1ONO4" target="_blank">El joven aprendiz de pintor</a>) mala leche. Y, por supuesto, estÃ¡n las joyas, las canciones que realmente le ponen en Ã³rbita: como <a href="http://www.youtube.com/watch?v=yXQ7-9pV7RM" target="_blank">Princesa</a>. Un tema muy sencillo, sin grandes alardes de mÃºsica o letra, pero que ha sobrevivido con salud de hierro hasta hoy. <strong>Â¿SerÃ¡ por quÃ© todos hemos conocido a una <em>princesa</em>?</strong></p>
	<div class="lyrics">
Â¡CÃºantas veces hubiera dado la vida entera<br />
porque tÃº me pidieras<br />
llevarte el equipaje!<br />
Ahora es demasiado tarde, princesa.<br />
BÃºscate otro perro que te ladre, princesa&#8230;
</div>
	<p><strong>Juez y parte</strong> tiene dos <strong>temazos</strong> mÃ¡s. La hipersencilla <a href="http://www.youtube.com/watch?v=3sZerkHNL2U" target="_blank">Rebajas de enero</a> es una muestra de cÃ³mo una canciÃ³n en conjunto puede encajar perfectamente con su propio mensaje:</p>
	<div class="lyrics">
Apenas llegÃ³<br />
se instalÃ³ para siempre en mi vida.<br />
No hay nada mejor<br />
que encontrar un amor a medida.</p>
	<p>(&#8230;)</p>
	<p>Si dos no se engaÃ±an, mal pueden tener desengaÃ±os.<br />
Â¿Emociones fuertes? Buscadlas en otra canciÃ³n&#8230;
</div>
	<p>Y, finalmente, <em>Cuando era mÃ¡s joven</em>. <strong>HiperbÃ³lica</strong> como debe ser una autobiografÃ­a, esta canciÃ³n resume por encima la trayectoria vital del andaluz hasta entonces. Una vida de <strong>trenes</strong>, sin duda el medio de transporte mÃ¡s romÃ¡ntico y mÃ¡s mencionado por Sabina; una vida de <strong>canalla</strong>, de <em>carpe diem</em>, donde &#8220;maÃ±ana era nunca y nunca llegaba pasado maÃ±ana&#8221;; una vida, obviamente, con <strong>mujeres</strong> (<em>quise mÃ¡s a la que mÃ¡s me quiso</em>); una vida &#8220;dura, distinta y feliz&#8221;, que desembocÃ³ en Madrid, en los impuestos y los pasaportes. Y, por tanto, en los sueÃ±os de volver a viajar &#8220;en uno de esos trenes que iban hacia el norte&#8221;.</p>
	<p>Y es que para 1985 JoaquÃ­n ya habÃ­a cambiado los trenes y los pasaportes falsos por los programas de televisiÃ³n y los conciertos de masas. Estaba a punto, con sus dos prÃ³ximos discos, de conquistar para siempre EspaÃ±a, y de saltar el charco con el siguiente.</p>
	<p><em>PrÃ³ximamente: Sabina (II), los hoteles</em>
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2011/12/03/sabina-i-los-trenes/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>3</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>LÃ¡grimas de diamantes</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2008/10/25/lagrimas-de-diamantes/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2008/10/25/lagrimas-de-diamantes/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 25 Oct 2008 01:03:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>
		<category><![CDATA[videos]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/?p=713</guid>
		<description><![CDATA[NÃ£o se preocupe mais Com minha imperfeiÃ§Ã£o NÃ£o se pergunte mais Porque me disse nÃ£o Se eu nÃ£o procuro agora O que encontramos antes Ã‰ sÃ³ porque a noite chora LÃ¡grimas de diamantes LÃ¡grimas de diamantes Ã€ noite, lÃ¡grimas de &#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2008/10/25/lagrimas-de-diamantes/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<div class="lyrics">
	<p>NÃ£o se preocupe mais<br />
Com minha imperfeiÃ§Ã£o<br />
NÃ£o se pergunte mais<br />
Porque me disse nÃ£o</p>
	<p>Se eu nÃ£o procuro agora<br />
O que encontramos antes<br />
Ã‰ sÃ³ porque a noite chora<br />
LÃ¡grimas de diamantes</p>
	<p>LÃ¡grimas de diamantes<br />
Ã€ noite, lÃ¡grimas de diamantes<br />
De dia lÃ¡grimas, Ã  noite amantes<br />
LÃ¡grimas de diamantes
</div>
	<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=LsHONADTK40&#038;fmt=18">http://www.youtube.com/watch?v=LsHONADTK40</a></p>
	<p>Temazo&#8230;
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2008/10/25/lagrimas-de-diamantes/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Juno</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2008/03/18/juno/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2008/03/18/juno/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 17 Mar 2008 23:51:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[Visto]]></category>
		<category><![CDATA[cine]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[pasalo]]></category>
		<category><![CDATA[videos]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/2008/03/18/juno/</guid>
		<description><![CDATA[You&#8217;re a part time lover and a full time friend The monkey on you&#8217;re back is the latest trend I don&#8217;t see what anyone can see, in anyone else But you&#8230; Here is the church and here is the steeple &#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2008/03/18/juno/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><img src="http://www.xerop.com/pics/ellen-page.jpg" alt="Ellen Page" class="center" /></p>
	<div class="lyrics">
	<p>You&#8217;re a part time lover and a full time friend<br />
The monkey on you&#8217;re back is the latest trend<br />
I don&#8217;t see what anyone can see, in anyone else<br />
But you&#8230;</p>
	<p>Here is the church and here is the steeple<br />
We sure are cute for two ugly people<br />
I don&#8217;t see what anyone can see, in anyone else<br />
But you&#8230;</p>
	<p>We both have shiny happy fits of rage<br />
I want more fans, you want more stage<br />
I don&#8217;t see what anyone can see, in anyone else<br />
But you&#8230;</p>
	<p>You are always trying to keep it real<br />
I&#8217;m in love with how you feel<br />
I don&#8217;t see what anyone can see, in anyone else<br />
But you&#8230;</p>
	<p>I kiss you on the brain in the shadow of a train<br />
I kiss you all starry eyed, my body&#8217;s swinging from side to side<br />
I don&#8217;t see what anyone can see, in anyone else<br />
But you&#8230;</p>
	<p>The pebbles forgive me, the trees forgive me<br />
So why can&#8217;t, you forgive me?<br />
I don&#8217;t see what anyone can see, in anyone else<br />
But you&#8230;</p>
	<p>Du du du du du du dudu<br />
Du du du du du du dudu</p>
	<p>I don&#8217;t see what anyone can see, in anyone else<br />
<strong>But you&#8230;</strong>
</div>
	<p>CÃ³mo no enamorarse de <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Juno_%28film%29">Juno</a>, y de su banda sonora. QuizÃ¡ esperaba algo mÃ¡s de la pelÃ­cula, una conclusiÃ³n con mÃ¡s gancho, seguramente, pero el sabor de boca es bueno. Juno es una bonita historia de amor, un paseo por la mente de una adolescente irreal y magnÃ©tica a partes iguales. Y una buena noticia&#8230;</p>
	<p>Si ya habÃ©is visto la pelÃ­cula, disfrutad de nuevo su epÃ­logo; si no, a tiempo estÃ¡is de visitar los cines. Luego volved a repasar este minuto largo de canciÃ³n:</p>
	<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=nBDbUVXXp-U&#038;fmt=18">http://www.youtube.com/watch?v=nBDbUVXXp-U</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2008/03/18/juno/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>La infancia (bien entendida)</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2007/10/18/la-infancia-bien-entendida/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2007/10/18/la-infancia-bien-entendida/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 18 Oct 2007 16:53:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[ideas]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/2007/10/18/la-infancia-bien-entendida/</guid>
		<description><![CDATA[EstÃ¡ mal visto que alguien hable mal de su infancia. Yo mismo, a medida que crezco, voy colocando las cosas que tienen relaciÃ³n con ella en su correspondiente cajÃ³n y a veces no puedo sino suspirar. Pero me cuesta hablar &#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2007/10/18/la-infancia-bien-entendida/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>EstÃ¡ mal visto que alguien hable mal de su infancia. Yo mismo, a medida que crezco, voy colocando las cosas que tienen relaciÃ³n con ella en su correspondiente cajÃ³n y a veces no puedo sino suspirar. Pero me cuesta hablar mal. Y es que la infancia es ese lugar al que quizÃ¡ no quisiÃ©ramos volver, pero del que seguro que podemos rescatar minutos mÃ¡gicos. Algunos de ellos estÃ¡n dibujados en esta canciÃ³n de Jaume Sisa, que muchos conocerÃ©is: <strong>Qualsevol nit pot sortir el sol</strong>. AdemÃ¡s de tener un tÃ­tulo increÃ­blemente poÃ©tico, es una gran canciÃ³n. Os la dejo, con la letra en catalÃ¡n y una traducciÃ³n, debajo, al castellano.</p>
	<p>[audio]</p>
	<blockquote class="lyrics"><p>
Fa una nit clara i tranquil.la, hi ha la lluna que fa llum,<br />
els convidats van arribant i van omplint tota la casa<br />
de colors i de perfums.<br />
Heus aquÃ­ a Blancaneus, en Pulgarcito, els tres porquets,<br />
el gos Snoopy i el seu secretari Emili, i en Simbad,<br />
l&#8217;Ali-baba i en Gullivert.</p>
	<p>Oh, benvinguts, passeu, passeu, de les tristors en farem fum.<br />
A casa meva Ã©s casa vostra si que hi ha cases d&#8217;algÃº.</p>
	<p>Hola Jaimito, i doÃ±a Urraca, en Carpanta, i Barba-azul,<br />
Frankenstein, i l&#8217;home-llop, el comte DrÃ cula, i Tarzan,<br />
la mona Chita i Peter Pan.<br />
La senyoreta Marieta de l&#8217;ull viu ve amb un soldat,<br />
els Reis d&#8217;Orient, Papa NoÃ«l, el pato Donald i en Pasqual,<br />
la Pepa maca i Superman.</p>
	<p>Oh, benvinguts, passeu, passeu, de les tristors en farem fum.<br />
A casa meva Ã©s casa vostra si que hi ha cases d&#8217;algÃº.</p>
	<p>Bona nit senyor King Kong, senyor Asterix i en Taxi-Key,<br />
Roberto Alcazar i PedrÃ­n, l&#8217;home del sac, i en Patufet,<br />
senyor Charlot, senyor Obelix.<br />
En Pinotxo ve amb la Monyos agafada del bracet,<br />
hi ha la dona que ven globus, la famÃ­lia Ulises,<br />
i el CapitÃ¡n Trueno en patinet.</p>
	<p>Oh, benvinguts, passeu, passeu, de les tristors en farem fum.<br />
A casa meva Ã©s casa vostra si que hi ha cases d&#8217;algÃº.</p>
	<p>A les dotze han arribat la fada bona i ventafocs,<br />
en Tom i Jerry, la bruixa Calixta, Bambi i Moby Dick,<br />
i l&#8217;emperadriu Sissi.<br />
I Mortadelo, i FilemÃ³n, i Guillem Brown, i Guillem Tell,<br />
la caputxeta vermelleta, el llop ferotge, i el caganer,<br />
en Cocoliso i en Popeye.</p>
	<p>Oh, benvinguts, passeu, passeu, ara ja no falta ningÃº,<br />
o potser sÃ­, ja me n&#8217;adono que tan sols hi faltes tu.<br />
TambÃ© pots venir si vols, t&#8217;esperem, hi ha lloc per tots.<br />
El temps no conta, ni l&#8217;espai, qualsevol nit pot sortir el sol.
</p></blockquote>
	<p><a href="http://www.xerop.com/blog/letra-qualsevol-nit.html">En castellano</a>
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2007/10/18/la-infancia-bien-entendida/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Regalo</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2007/09/20/regalo/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2007/09/20/regalo/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 20 Sep 2007 20:58:39 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[drexler]]></category>
		<category><![CDATA[jarabe de palo]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/2007/09/20/regalo/</guid>
		<description><![CDATA[El otro dÃ­a me regalaron esto: [audio] Â¡Me encanta! Te quiero aunque ahora no viene a cuento aunque no te lo demuestro te quiero Te quiero aunque parezca que me olvide aunque creas que no es cierto eso es lo &#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2007/09/20/regalo/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>El otro dÃ­a me regalaron esto:</p>
	<p>[audio]</p>
	<p>Â¡Me encanta!</p>
	<div class="letras">
	<p>Te quiero<br />
aunque ahora no viene a cuento<br />
aunque no te lo demuestro<br />
te quiero</p>
	<p>Te quiero<br />
aunque parezca que me olvide<br />
aunque creas que no es cierto<br />
eso es lo que siento</p>
	<p>Me gusta<br />
pensar que me gustas<br />
saber que te quiero<br />
quÃ© bueno, quÃ© bueno</p>
	<p>Me gusta<br />
ser el dueÃ±o de tus celos<br />
despertarme y darme cuenta<br />
de lo mucho que te quiero</p>
	<p>Quererte<br />
quererte no es bastante<br />
quererte es no entenderte<br />
y que te siga queriendo</p>
	<p>Quererte<br />
quererte es acordarme<br />
quererte es merecerte<br />
mÃ¡s de lo que te merezco</p>
	<p>Me gusta<br />
pensar que me gustas<br />
saber que te quiero<br />
quÃ© bueno, quÃ© bueno</p>
	<p>Me gusta<br />
ser el dueÃ±o de tus celos<br />
despertarme y darme cuenta<br />
de lo mucho que te quiero</p>
	<p>Te tengo, te pierdo<br />
te agarro, te suelto<br />
te vas y te espero<br />
te busco, te encuentro<br />
te acercas, me alejo<br />
te escucho, te cuento<br />
te compro, te vendo<br />
te odio, te quiero<br />
te dejas, me dejo<br />
me besas, te muerdo<br />
te lamo, te huelo<br />
quÃ© bueno, quÃ© bueno</p>
	<p>Te pido, te ofrezco<br />
(te amo, te miento)<br />
te abrazo, te aprieto<br />
me duermo, te sueÃ±o<br />
quÃ© bueno, quÃ© bueno</p>
	<p>Te quiero<br />
y lo que mÃ¡s echo de menos<br />
es que no te quiera mÃ¡s<br />
de lo mucho que te quiero</p>
	<p>Te echo de menos<br />
tu retrato en la pared<br />
una cartita en el correo<br />
para decirte que te quiero</p>
	<p>QuÃ© bueno, quÃ© bueno&#8230;</div>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2007/09/20/regalo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Manolo GarcÃ­a</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2007/07/14/manolo-garcia/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2007/07/14/manolo-garcia/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 14 Jul 2007 20:33:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[calamaro]]></category>
		<category><![CDATA[guias]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[manolo]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>
		<category><![CDATA[sabina]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/2007/07/10/manolo-garcia/</guid>
		<description><![CDATA[<img src="http://www.xerop.com/pics/manolo-garcia.png" alt="Manolo GarcÃ­a" class="centernob" />

Creo que <a href="http://www.xerop.com/blog/tag/sabina">Sabina</a> es el mejor narrador vivo en lengua castellana, y considero a <a href="http://www.xerop.com/blog/tag/calamaro">Calamaro</a> el mejor mÃºsico en castellano de los Ãºltimos quince aÃ±os. Pero si yo pudiera ser alguien, <strong>serÃ­a Manolo GarcÃ­a</strong>... <a href="http://www.xerop.com/blog/2007/07/14/manolo-garcia/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p><img src="http://www.xerop.com/pics/manolo.jpg" alt="Manolo GarcÃ­a" class="center" /></p>
	<p>Creo que <a href="http://www.xerop.com/blog/tag/sabina">Sabina</a> es el mejor narrador vivo en lengua castellana, y considero a <a href="http://www.xerop.com/blog/tag/calamaro">Calamaro</a> el mejor mÃºsico en castellano de los Ãºltimos quince aÃ±os. Pero si yo pudiera ser alguien, <strong>serÃ­a Manolo GarcÃ­a</strong>&#8230;</p>
	<p>Vaya por delante&#8230; que esto intentarÃ¡ ser una <strong>guÃ­a de escucha</strong>. Una especie de mapa del tesoro con mÃ¡s de una &#8216;x&#8217;, en concreto una por cada canciÃ³n de Manolo (en este caso) que merezca la pena escuchar una y otra vez. Evidentemente, esto estÃ¡ basado en mi opiniÃ³n personal, con lo cual puede ser una autÃ©ntica mierda, o no.</p>
	<p>Dice la <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Manolo_Garc%C3%ADa">Wikipedia</a> que Manolo naciÃ³ en el Poblenou de <a href="http://www.xerop.com/blog/tag/barcelona">Barcelona</a> en agosto del 55. <del>Parece ser que en realidad es de Albacete</del>, aunque en realidad quÃ© mÃ¡s da, porque como Ã©l mismo dice en <a href="http://www.musica.com/video.asp?video=885">Como un burro amarrado en la puerta del baile</a>, <em>sÃ³c de Barcelona i em moro de calor</em>&#8230; </p>
	<p>La verdad es que el primer mÃ©rito de Manolo GarcÃ­a es, precisamente, su nombre artÃ­stico. Llamarte <strong>Manuel GarcÃ­a GarcÃ­a-PÃ©rez</strong> no sÃ³lo no te distingue especialmente de millares de tus compatriotas, sino que seguramente te empuja a buscarte un buen pseudÃ³nimo a la hora de lanzar tu carrera en solitario. Claro que despuÃ©s de formar parte de <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Los_Burros">Los burros</a> y de ser durante tantos aÃ±os <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/El_%C3%9Altimo_de_la_Fila">El Ãºltimo de la fila</a>, a Manolo no parece importarle demasiado el marketing&#8230;</p>
	<p>De su primera formaciÃ³n, <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Los_R%C3%A1pidos">Los rÃ¡pidos</a>, a la segunda, Los burros, hay un cambio fundamental: la presencia de Quimi Portet. El sonido sin Ã©l no deja de ser un pop-rock sin excesiva personalidad, mientras que en Los burros no sÃ³lo se nota un cambio en la mÃºsica sino tambiÃ©n en la extravagancia de las letras. La canciÃ³n mÃ¡s conocida de esta etapa es <a href="http://www.youtube.com/watch?v=Fkvz_1rf79E">Huesos</a>, de la que merece mucho la pena escuchar ademÃ¡s una versiÃ³n, mÃ¡s psicodÃ©lica, incluida (dirÃ­a) en <a href="http://elultimodelafila.webcindario.com/jamondeburro.html">JamÃ³n de burro</a>, el segundo y Ãºltimo disco&#8230; antes de <strong>El Ãºltimo</strong>. Bonus tracks: <strong>Te quiero bastante</strong>, una canciÃ³n de amor al 99%, y <strong>Moscas aulladoras, perros silenciosos</strong>, la mÃ¡s <em>manolo</em> de todas.</p>
	<p>La etapa en la que forma dÃºo con Quimi Portet es la mÃ¡s fructÃ­fera. Bajo el techo de El Ãºltimo, Manolo firma canciones enormes y gesta la semilla para otras, quizÃ¡ aÃºn mÃ¡s grandes, que vendrÃ¡n en su carrera en solitario. Pero es innegable que la herencia Portet es un hecho en su mÃºsica. <strong>El Ãºltimo de la fila</strong> publicÃ³ siete seÃ±ores discos entre <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Cuando_la_pobreza_entra_por_la_puerta%2C_el_amor_salta_por_la_ventana">Cuando la pobreza entra por la puerta, el amor salta por la ventana</a> (1985) y <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/La_rebeli%C3%B3n_de_los_hombres_rana">La rebeliÃ³n de los hombres rana</a> (1995). El repaso de canciones, claro, es largo y agradable&#8230;</p>
	<p><strong>Cuando la pobreza&#8230;</strong> nos regala sobre todo la tristÃ­sima <a href="http://www.musica.com/letras.asp?letra=809251">Querida Milagros</a> (<em>Querida Milagros, llevo seis dÃ­as aquÃ­ / Te echo de menos, no puedo vivir sin ti</em>&#8230;), la historia del soldado AdriÃ¡n. Aunque para letra, <strong>El loco de la calle</strong>:</p>
	<div class="lyrics">
	<p>Si tÃº te vas, mi casa voy a quemar<br />
(&#8230;)<br />
Paso al loco de la calle,<br />
paso al ansia de vivir<br />
(&#8230;)<br />
Desde que tu te has ido, se rÃ­e de mÃ­ la soledad,<br />
te espero en los caminos y te confundo a todas horas&#8230;<br />
Mientras estoy perdido los niÃ±os me han dicho que lloras,<br />
y solo sÃ© que no puedo estar,<br />
si tÃº te vas, mi casa voy a quemar&#8230;
</div>
	<p>De <strong>Enemigos de lo ajeno</strong> destacan la icÃ³nica <a href="http://www.planetadeletras.com/index.php?m=s&#038;lid=92042">InsurrecciÃ³n</a>, popularizada tambiÃ©n por la voz de <a href="http://www.youtube.com/watch?v=4l8KIyaOPDo">Miguel RÃ­os</a>, y la <em>testamental</em> <a href="http://www.musica.com/video.asp?video=886">Aviones plateados</a>. Con lo mejor de ambos discos se regrabaron algunos temas para lanzar <strong>Nuevas mezclas</strong> en 1987.</p>
	<p>En el 88 toca <strong>Como la cabeza al sombrero</strong>, un disco quizÃ¡ musicalmente mÃ¡s plano que los anteriores. Hay dos temas muy buenos: <a href="http://www.musica.com/video.asp?video=883">Sara</a> (&#8220;<em>Sara, Sara, dulce Sara&#8230;</em>&#8220;) y <a href="http://www.letras.com/e/el_ultimo_de_la_fila/como_la_cabeza_al_sombrero/Ya_no_danzo_al_son_de_los_Tambores_.html">Ya no danzo al son de los tambores</a>, y un tercer tema realmente superior: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=uSceFIr-dpg">A veces se enciende</a>&#8230;</p>
	<div class="lyrics">
	<p>A veces se enciende, a veces se apaga<br />
la llama sagrada que tÃº y yo conocemos<br />
(&#8230;)<br />
Vamos a querernos mi pequeÃ±o amor como tÃº y yo sabemos&#8230;<br />
Vamos a querernos mi pequeÃ±o amor como tÃº y yo sabemos&#8230;<br />
Estaremos juntos mientras cada minuto<br />
que pasemos separados sea para sufrir&#8230;
</div>
	<p><strong>Nuevo pequeÃ±o catÃ¡logo de seres y estares</strong> es un salto de discogrÃ¡fica (EMI), de dÃ©cada (1990) y de sonido: ahora los ritmos son mucho mÃ¡s propios, mÃ¡s <em>marca de la casa</em>. QuizÃ¡ sea el mejor disco del grupo, aunque ya sabemos que eso es mucho decir. <strong>MÃºsico loco</strong> es una buena canciÃ³n con un mensaje valiente: la irremisibilidad que a veces tiene el amor (<em>VolverÃ© a por ti, y tÃº lo sabes muy bien, es lo que hay, es lo que hay&#8230;</em>). <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/catalogo.htm#5">Andar hacia los pozos no quita la sed</a> es musicalmente complicada de digerir, pero su letra merece una oportunidad, mientras que con <strong>Beatus ille</strong> pasa al revÃ©s. Claro, es que es instrumental&#8230; La segunda mitad del disco tiene canciones preciosas e inevitables en la discografÃ­a del grupo. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=NFeSF0I-hQg">Cuando el mar te tenga</a> es un ejemplo de eso que Manolo sabe hacer a las mil maravillas: fusionar a los protagonistas de la canciÃ³n con los elementos de la naturaleza. Y digo Manolo porque es algo que ha sabido seguir haciendo en su carrera en solitario.</p>
	<p>El disco sigue con la imprescindible <a href="http://www.musica.com/letras.asp?letra=809241">A jazmÃ­n</a>, un tema que a toda chica le gustarÃ­a que le hubiesen escrito. <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/catalogo.htm#10">Barrio triste</a> es, casi dirÃ­a, una canciÃ³n <em>anti-Ãºltimo</em>, porque aunque tiene toques de extravagancia es bastante mÃ¡s realista y urbana de lo que suele ser habitual. Pero su mensaje es lo bastante bonito como para tenerla en cuenta, lo mismo que la historia que narra <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/catalogo.htm#11">SucediÃ³ en la antigÃ¼edad</a>. Cierra la lista de letras maravillosas la <strong>CanciÃ³n de cuna 823</strong>, unos versos que deberÃ­amos tener a mano para que alguien nos los leyera, antes de dormir, esos dÃ­as en que las cosas no han salido bien&#8230;</p>
	<div class="lyrics">
	<p>Duerme mi bien<br />
y suÃ©Ã±ate a ti,<br />
no pienses mÃ¡s,<br />
abandÃ³nate.</p>
	<p>QuizÃ¡ maÃ±ana<br />
sea otro dÃ­a,<br />
eso nos dicen<br />
desde hace tiempo.</p>
	<p>Sal de la noche,<br />
sal de la vida,<br />
sal de los mares,<br />
agua bendita.</p>
	<p>Duerme mi bien,<br />
y suÃ©Ã±ame a mÃ­,<br />
besÃ¡ndote,<br />
y durmiÃ©ndome.</p>
	<p>QuizÃ¡s maÃ±ana sea otro dÃ­a&#8230;
</div>
	<p>El penÃºltimo de <strong>El Ãºltimo</strong> se llama <a href="http://musica.hispavista.com/imagenes/3893e.jpg">AstronomÃ­a razonable</a>. Empieza con <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/astro.htm#1">El que canta su mal espanta</a>, un ritmo canalla con frases canallas. Sigue con <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/astro.htm#2">LÃ¡piz y tinta</a>, una pincelada de angustia (<em>Que los dÃ­as se van, rÃ­o son&#8230;</em>) o de realidad, segÃºn el dÃ­a, lo mismo que sucede con <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/astro.htm#5">Hierbas de Asia</a>. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ROP9g_Bjo08">Como un burro amarrado en la puerta del baile</a> es un himno, una canciÃ³n sin mÃ¡s historia que su genial mÃºsica y su inocente pero cantable letra. Un oasis.</p>
	<p>El tema que da tÃ­tulo al disco, <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/astro.htm#7">AstronomÃ­a razonable</a>, y la versiÃ³n con letra de <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/astro.htm#10">Mar antiguo</a> son dos joyas musicales de letra quizÃ¡ menor, pero imprescindibles en el disco. El <strong>Mar antiguo</strong> instrumental tambiÃ©n lo es, y cierra el disco antes de que <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/astro.htm#13">HagÃ¡moslo</a> se convierta en todo un descubrimiento, una historia casi mÃ¡s <em>sabiniana</em> que otra cosa, una canciÃ³n gamberra y divertida&#8230;</p>
	<p><strong>La rebeliÃ³n de los hombres rana</strong> finiquita en 1995 la trayectoria conjunta de Manolo con Quimi. <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/rebelion.htm#5">Sin llaves</a> y <a href="http://www.rockmusic.org/ultimo/rebelion.htm#6">Pedir tu mano</a> son lo mejor del disco, que creo que baja el listÃ³n respecto a los dos anteriores, aunque contiene una de las mejores canciones instrumentales que he oÃ­do: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=SduuybBQNU0">Illetes</a>.</p>
	<p>En 1998, Manolo saca al mercado su primer disco en solitario: <a href="http://alcazaba.unex.es/~mebalsan/letras.html">Arena en los bolsillos</a>. Sinceramente, es uno de los mejores que he oÃ­do nunca, una inmensa recopilaciÃ³n de canciones para todos los gustos&#8230; siempre dentro del <em>sonido Manolo</em>, claro.</p>
	<p>Abre el disco <a href="http://www.youtube.com/watch?v=Q57l7RqVeJk">Prefiero el trapecio</a>, un canto <em>pop</em> a los desheredados, a los perdedores. Me gusta porque es valiente. Es poco, eso sÃ­, en comparaciÃ³n al gigantismo de <a href="http://www.youtube.com/watch?v=8bdnycjGGGw">CarbÃ³n y ramas secas</a>, una de las mejores canciones del pop espaÃ±ol, uno de los temas, de largo, que mejor define a Manolo. Ã‰se al que mÃ¡s de una vez no logramos entender, al que nos cuesta descifrar, el que es capaz de crear imÃ¡genes y ritmos como esto:</p>
	<div class="lyrics">
	<p>Nana del marinero nudo de antojos<br />
que nadie te amarÃ¡ tanto como yo<br />
si ahora pudiese estar mirando tus ojos<br />
iba a estar escribiendo aquÃ­ esta canciÃ³n&#8230;
</div>
	<p>Sigo: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=M8iAoYNFjhw">Del bosque de tu alegrÃ­a</a> es una canciÃ³n de AMOR, con las mayÃºsculas mÃ¡s grandes que te puedas imaginar. Y <a href="http://www.youtube.com/watch?v=9zdEXRKJSNY">PÃ¡jaros de barro</a>, con o sin letra, es la composiciÃ³n mÃ¡s emocionante del disco:</p>
	<div class="lyrics">
	<p>Ya no subo la cuesta que me lleva a tu casa,<br />
ya no duerme mi perro junto a tu candela&#8230;
</div>
	<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=bGBtUw5L4CU">A quien tanto he querido</a> y <a href="http://www.youtube.com/watch?v=s9YYYMdwQmE">Zapatero</a> son amor en estado puro: <em>Que no hay nada mÃ¡s, que no hay nada mÃ¡s mientras nuestros labios se quieran besar&#8230;</em>. Y <a href="http://www.musica.com/letras.asp?letra=807286">A San Fernando, un ratito a pie y otro caminando</a> es el toque mÃ¡s guitarrero, preludio de otras joyitas como <strong>La llanura</strong> o <strong>La sombra de una palmera</strong>. Simplemente, Arena es un disco para escuchar entero&#8230; Antes de cerrarlo, Manolo revisita sus dos mejores temas: una versiÃ³n 2 de <strong>CarbÃ³n y ramas secas</strong> y la instrumental de <strong>PÃ¡jaros de barro</strong>. Tremendas&#8230;</p>
	<p>Si <strong>Arena</strong> es el mejor trabajo de Manolo, <a href="http://www.tomamusica.com/letras/manologarcia_nuncaeltiempo_letrascanciones.htm">Nunca el tiempo es perdido</a> (2001) casi le podrÃ­a pisar los talones. Empieza con una tremenda <a href="http://www.youtube.com/watch?v=EBbV1KpbkUg">Sin que sepas de mÃ­</a>, una entrega de llaves con condiciones, una canciÃ³n de amor pasado&#8230; <a href="http://www.youtube.com/watch?v=k5ikTNUQMUo">Rosa de AlejandrÃ­a</a> nos lleva al Manolo medieval, al creador de imÃ¡genes, a la mÃºsica que acuna. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=7rcX_QSHWCs">Somos levedad</a> es lo fugaz de la vida y de algÃºn amor, veranos sin sol, caminar sin parar, sÃ³lo pasando&#8230; <a href="http://www.youtube.com/watch?v=rHEOnjgjt5U">Con los hombres azules</a> es la bofetada mejor (d)escrita, un golpe sobre la mesa y una patada al pasado que mÃ¡s duele (<em>Y es tan honda la nostalgia que hoy siento&#8230;</em>). Todas, todas las canciones de este disco tienen un gran toque melancÃ³lico, sea en la mÃºsica, sea en la letra.</p>
	<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=UKmInHAYdMk">VendrÃ¡n dÃ­as</a> es una solicitud de piedad y un canto a la esperanza de un maÃ±ana Â¿mejor? (<em>&#8230;que hoy necesito besar otros labios creyendo que beso tus labios&#8230;</em>), y opuesta a ella estÃ¡ el tema que da tÃ­tulo a todo, <a href="http://www.youtube.com/watch?v=T6HR-hIXxes">Nunca el tiempo es perdido</a>: <em>Si tÃº regresas las maÃ±anas se visten de alegres canciones</em>, dice&#8230; Aunque lo mejor estÃ¡ por llegar: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=wH41zqWdq6o">PrendÃ­ la flor</a></p>
	<div class="lyrics">
	<p>PrendÃ­ la flor de lis en tu pelo,<br />
prendÃ­ la flor de lis sintiendo<br />
que se me escapaba el tiempo.</p>
	<p>En tus besos serios, fieros,<br />
prendÃ­ la flor y en mis dedos<br />
sentÃ­ que todo marchita,<br />
que todo se nos escapa<br />
como los trigales lentos,<br />
lentamente hacia el olvido,<br />
lentamente, sin remedio&#8230;</p>
	<p>No pasa el tiempo desde que te marchaste,<br />
no hay meses ni aÃ±os en el calendario.</p>
	<p>Soy como el Ã¡rbol volcado<br />
que no acaba de secarse,<br />
un tango arrabalero y dulce,<br />
tan dulce como la melaza&#8230;</p>
	<p>Quiero, mi vida, escribirte,<br />
quizÃ¡ para recordarte<br />
que el amor sÃ³lo es entrega<br />
y que a veces oro es<br />
lo que junto a ti reluce&#8230;</p>
	<p>PrendÃ­ la flor de lis en tu pelo,<br />
prendÃ­ la flor de lis sintiendo<br />
que se me escapaba el tiempo.</p>
	<p>Un tango pendenciero y triste<br />
quisiera amor escribirte,<br />
como una noche de farra,<br />
como un amanecer<br />
en una cama extraÃ±a.</p>
	<p>Tango de la lejanÃ­a,<br />
del amor de un solo bando,<br />
lo que sentÃ­ junto a ti<br />
jamÃ¡s lo sentirÃ© en otros brazos&#8230;</p>
	<p>PrendÃ­ la flor de lis en tu pelo,<br />
prendÃ­ la flor de lis sintiendo<br />
que se me escapaba el tiempo.
</div>
	<p>La mejor canciÃ³n del disco, sin duda, porque tanto la letra como la mÃºsica desbordan lo decible&#8230;</p>
	<p>El Ãºltimo trabajo de Manolo, hasta ahora, es <a href="http://nisu.blogia.com/upload/20070302234808-para.que.no.se.duerman.mis.sentidos.jpg">Para que no se duerman mis sentidos</a>, publicado en 2004. Es, para mi gusto, inferior a los dos anteriores, pero tiene mÃ¡s de una canciÃ³n imprescindible. Empezando por <a href="http://www.youtube.com/watch?v=WL0KGijz6Zg">Una tarde de sol</a>, el tema mÃ¡s amable y generoso que uno se pueda echar a la cara&#8230;</p>
	<div class="lyrics">
	<p>Te busco entre la gente de las plazas<br />
te busco en las calles de ciudades que ya no recuerdas<br />
te busco en el perfume de mujeres que pasan,<br />
en los silencios que crecen cuando ellas no hablan<br />
te guardo una tarde de sol por si la quieres,<br />
Ã©se es un tesoro que nadie podrÃ¡ arrebatarte<br />
te guardo una mirada risueÃ±a que nada pretende<br />
te guardo en un bolsillo el calor de mi piel por si vinieses&#8230;
</div>
	<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=i_hjDpx-eSU">Para que no se duerman mis sentidos</a> es una canciÃ³n de palabras que crean imÃ¡genes, con un ritmo hipnotizador, muy similar a <a href="http://www.youtube.com/watch?v=7Mmmo0U_kqM">NiÃ±a Candela</a>, tan urbana a su manera como <strong>Una tarde de sol</strong>, radiante, quizÃ¡ la mejor de todas las que se reÃºnen en esta ocasiÃ³n&#8230; Cierran el recuento <a href="http://www.musica.com/letras.asp?letra=807262">Ã‰ramos</a>, melancolÃ­a en esencia, una canciÃ³n que explica la <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Manolo_Garc%C3%ADa#Manolo_Garc.C3.ADa_como_pintor_amateur">faceta pictÃ³rica</a> de Manolo, y <strong>La atunara</strong>, una instrumental.</p>
	<p>Genio discreto, nervio en el escenario, silencio los mÃ¡s dÃ­as pero terremoto cuando quiere (un millÃ³n de copias despachadas de <strong>Arena en los bolsillos</strong> lo dicen todo)&#8230; Manolo GarcÃ­a es amante de los bonus tracks y las rarezas, de manera que circulan por ahÃ­ interesantes versiones de algunas de sus canciones. Yo de regalo os dejo con este vÃ­deo, en el que canta junto a <strong>Los secretos</strong> un par de temas (Y no amanece + Ojos de gata) y me parece precioso:</p>
	<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=EopQN6XXHEU">http://www.youtube.com/watch?v=EopQN6XXHEU</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2007/07/14/manolo-garcia/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>8</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Dos pupilas</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2007/05/16/dos-pupilas/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2007/05/16/dos-pupilas/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 16 May 2007 07:39:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[grandes frases]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>
		<category><![CDATA[sabina]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/2007/05/16/dos-pupilas/</guid>
		<description><![CDATA[Rubia de la cuarta fila dos pupilas que me tratan bien No hay rubia que valga cuando de morena se trata, ni cuarta fila que se precie, pero la Rubia de la cuarta fila deber ser lo mÃ¡s si el &#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2007/05/16/dos-pupilas/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<blockquote class="lyrics"><p>
Rubia de la cuarta fila<br />
dos pupilas que me tratan bien
</p></blockquote>
	<p>No hay rubia que valga cuando de morena se trata, ni cuarta fila que se precie, pero la <strong>Rubia de la cuarta fila</strong> deber ser lo mÃ¡s si el Joaqui le dedica esa canciÃ³n&#8230; Por lo leÃ­do y oÃ­do, <strong>Isi/Disi</strong> es un verdadero bodrio de pelÃ­cula, pero sÃ³lo por escuchar este temazo de Sabina valdrÃ­a la pena verla. JurarÃ­a que no la ha incluido en ningÃºn disco o recopilatorio. Suena asÃ­:</p>
	<p>[audio]</p>
	<blockquote class="lyrics"><p>
Cuelgate de quien te quiera,<br />
no te mueras mÃ¡s que por amor<br />
(&#8230;)<br />
Rubia de la cuarta fila<br />
carterita para el buen ladron
</p></blockquote>
	<p>Verdades como puÃ±os&#8230;
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2007/05/16/dos-pupilas/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Ã€ mourir</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2007/03/16/a-mourir/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2007/03/16/a-mourir/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 16 Mar 2007 21:08:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/2007/03/17/a-mourir/</guid>
		<description><![CDATA[<blockquote class="lyrics">
Moi je n'Ã©tais rien
Et voilÃ  qu'aujourd'hui
Je suis le gardien
Du sommeil de ses nuits
Je l'aime Ã  mourir...
</blockquote> <a href="http://www.xerop.com/blog/2007/03/16/a-mourir/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<blockquote class="lyrics"><p>
Moi je n&#8217;Ã©tais rien<br />
Et voilÃ  qu&#8217;aujourd&#8217;hui<br />
Je suis le gardien<br />
Du sommeil de ses nuits<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir<br />
Vous pouvez dÃ©truire<br />
Tout ce qu&#8217;il vous plaira<br />
Elle n&#8217;a qu&#8217;Ã  ouvrir<br />
L&#8217;espace de ses bras<br />
Pour tout reconstruire<br />
Pour tout reconstruire<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir</p>
	<p>Elle a gommÃ© les chiffres<br />
Des horloges du quartier<br />
Elle a fait de ma vie<br />
Des cocottes en papier<br />
Des Ã©clats de rire<br />
Elle a bÃ¢ti des ponts<br />
Entre nous et le ciel<br />
Et nous les traversons<br />
Ã€ chaque fois qu&#8217;elle<br />
Ne veut pas dormir<br />
Ne veut pas dormir<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir</p>
	<p>Elle a dÃ» faire toutes les guerres<br />
Pour Ãªtre si forte aujourd&#8217;hui<br />
Elle a dÃ» faire toutes les guerres<br />
De la vie, et l&#8217;amour aussi<br />
Elle vit de son mieux<br />
Son rÃªve d&#8217;opaline<br />
Elle danse au milieu<br />
Des forÃªts qu&#8217;elle dessine<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir</p>
	<p>Elle porte des rubans<br />
Qu&#8217;elle laisse s&#8217;envoler<br />
Elle me chante souvent<br />
Que j&#8217;ai tort d&#8217;essayer<br />
De les retenir<br />
De les retenir<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir<br />
Pour monter dans sa grotte<br />
CachÃ©e sous les toits<br />
Je dois clouer des notes<br />
Ã€ mes sabots de bois<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir</p>
	<p>Je dois juste m&#8217;asseoir<br />
Je ne dois pas parler<br />
Je ne dois rien vouloir<br />
Je dois juste essayer<br />
De lui appartenir<br />
De lui appartenir<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir</p>
	<p>Elle a dÃ» faire toutes les guerres<br />
Pour Ãªtre si forte aujourd&#8217;hui<br />
Elle a dÃ» faire toutes les guerres<br />
De la vie, et l&#8217;amour aussi<br />
Moi je n&#8217;Ã©tais rien<br />
Et voilÃ  qu&#8217;aujourd&#8217;hui<br />
Je suis le gardien<br />
Du sommeil de ses nuits<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir</p>
	<p>Vous pouvez dÃ©truire<br />
Tout ce qu&#8217;il vous plaira<br />
Elle n&#8217;aura qu&#8217;Ã  ouvrir<br />
L&#8217;espace de ses bras<br />
Pour tout reconstruire<br />
Pour tout reconstruire<br />
Je l&#8217;aime Ã  mourir</p>
	<p><aut>Francis Cabrel / Je l&#8217;aime Ã  mourir</aut>
</p></blockquote>
	<p align="center"><a href="http://www.xerop.com/blog/letra.html">TraducciÃ³n</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2007/03/16/a-mourir/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>MÃ¡s duele</title>
		<link>http://www.xerop.com/blog/2006/12/03/mas-duele/</link>
		<comments>http://www.xerop.com/blog/2006/12/03/mas-duele/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 03 Dec 2006 21:49:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>xerop</dc:creator>
				<category><![CDATA[OÃ­do]]></category>
		<category><![CDATA[grandes frases]]></category>
		<category><![CDATA[ideas]]></category>
		<category><![CDATA[letras]]></category>
		<category><![CDATA[musica]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.xerop.com/blog/2006/12/03/mas-duele/</guid>
		<description><![CDATA[Odio que me gusten cosas que antes no me despertaban interÃ©s, pese a conocerlas, pese a estar avaladas&#8230; Me he pasao la noche en vela como la vez primera en que te vine yo a rondar no quedan luces en &#8230; <a href="http://www.xerop.com/blog/2006/12/03/mas-duele/">Continue reading <span class="meta-nav">&#8594;</span></a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[	<p>Odio que me gusten cosas que antes no me despertaban interÃ©s, pese a conocerlas, pese a estar avaladas&#8230;</p>
	<blockquote class="lyrics"><p>
Me he pasao la noche en vela<br />
como la vez primera en que te vine yo a rondar<br />
no quedan luces en el puerto<br />
asÃ­ que estarÃ© atento por si confundiste el mar<br />
dices que es para mejor&#8230;<br />
[audio]<br />
<aut>GuaranÃ¡ / Noche en vela</aut>
</p></blockquote>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.xerop.com/blog/2006/12/03/mas-duele/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

